R
RUSTELOZE ONDERNEMING
Piet Vlaar
Piet Vlaar werd op 24 november 1944 geboren en was de tweede zoon in een gezin van zeven kinderen. Hij groeide op in Heerhugowaard, destijds nog een lintdorp in de polder met een paar duizend inwoners. Met veel buiten spelen, voetballen, kattenkwaad uithalen en helpen op de boerderij van zijn ooms en tantes, doorliep hij de plaatselijke lagere school en MULO. Aansluitend ging hij administratief werk doen en haalde daarvoor in de avonduren aanvullende diploma’s.
Hij was goed in zijn vak, reeds op 21 jarige leeftijd leidde hij samen met broer Siem een bedrijf in Deventer met meer dan 30 werknemers. Hun vader, zelf uit een arm gezin afkomstig en niet verder gekomen dan land- en havenarbeider, kon vol trots zeggen dat “zijn zoons meer verdienden dan een burgemeester van een klein dorp”.Piet pendelde op en neer tussen Heerhugowaard (waar hij in de weekends een druk sociaal leven onderhield) en Deventer (waar hij zich doordeweeks solitair op zijn financieel-economische taak stortte). Na ook nog een periode voor het moederbedrijf in Heerhugowaard te hebben gewerkt, stopte hij in 1977 met zijn baan en leidde sindsdien een zelfstandig bestaan.
Hij begon een eigen bedrijf(je), in eerste instantie voor de exploitatie van zijn pandjes. Want daar had hij er reeds een aantal van verzameld, deels met eigen geld (hij maakte niet alles op van dat “burgemeestersalaris”) en deels met ruim krediet van de bank waar hij vanuit zijn werk een goede relatie mee had opgebouwd.
Al snel ontplooide het bedrijfje, waarin ook zijn jongere broers Peter en Jos nog een periode met hem samen werkten, andere activiteiten. Want Piet was niet een bedrijfje begonnen om dat uit te bouwen en succes te hebben als ondernemer. Piet was een zoeker, wilde antwoord krijgen op de vele vragen die het leven hem stelde. Het bedrijfje en zijn privéleven liepen in die zoektocht door elkaar, dikwijls ongrijpbaar voor zijn omgeving; had je zojuist iets afgesproken met Piet of met “Vlebon” ? (stond voor Vlaar Exploitatie en Beheer Onroerend Goed) . En wat had je nu eigenlijk precies met hem afgesproken ? Hij hielp je uit de brand maar hield je ook aan het lijntje. Mensen konden zich gemanipuleerd voelen, bezig als Piet altijd was om zaken toch weer anders voor te stellen of te willen regelen. Omdat hij dacht dat het beter was. Of omdat hij het zelf ook niet wist. In de loop der jaren raakte Piet steeds meer geinteresseerd in kunst, hij leek zich in die wereld van creativiteit en ontdekking beter thuis te voelen dan in het onroerend goed en de vele handeltjes die hij er op nahield. Maar Piet zou Piet niet zijn geweest als hij zijn zakelijk instinct niet had gecombineerd met de soms onnavolgbare stappen die hij zette in de wereld van de kunst, zijn betrokkenheid bij roemruchte kunstprojecten als Koloss, Cargo en Maerten in Cyberspace getuigen daarvan.
Piet overleed op 15 december 2002 aan de gevolgen van kanker, na een leven vol tumult, vele relaties, vreugde, verdriet en nog steeds veel vragen over het leven. Hij heeft bepaald dat zijn nalatenschap moet worden besteed aan kunstprojecten in onze regio en ontwikkelingsprojecten in de derde wereld. Via de stichting RO (Rusteloze Onderneming) wordt aan deze wens invulling gegeven.